Speciale aanbieding is een schrijfinitiatief van Lydia. Elke maand is er een ander thema en deze maand (tot 15 juli) is het thema : Schrijf dit verhaal af:

Margreet droogde haar handen aan de handdoek. Het aanrecht was schoon, de eerste was hing al aan de lijn en de volgende draaide zijn rondjes in de machine. Ze keek op haar horloge. Half tien, een mooie tijd voor koffie. Terwijl ze een kopje uit de kast pakte hoorde ze de brievenbus klepperen. De postbode was lekker vroeg vandaag. Ze liep naar de gang en raapte de post van de mat. Een bankafschrift, een rekening en een enveloppe waar met een keurig handschrift haar meisjesnaam op was geschreven. Margreet de Boer, wie noemde haar nog zo? Ze greep een mes uit de keukenla en sneed de enveloppe zorgvuldig open. Toen ze de eerste regels van de brief las, moest ze gaan zitten. Het bloed trok weg uit haar gezicht. Bibberend hield ze het papier vast en las verder………

…………. de brief was in het Engels geschreven. Men was op zoek naar familie van Petra de Boer.

Ruim twee jaar terug waren Magreet haar zus en zwager met vakantie naar Equador vertrokken. Toen ze daar een paar dagen waren, had ze Petra voor het laatst aan de telefoon gehad, zij en en haar man Jacco zouden voor een paar dagen de binnenlanden in trekken en bij een geïsoleerde indianenstam logeren. Petra was erg opgetogen, als natuurgeneeskundige wilde ze dolgraag de flora van het oerwoud in om te zoeken naar medicinaleplanten.  Na dit gesprek had ze nooit meer iets gezien of iets van ze gehoord van ze. Spoorloos verdwenen, zoals de ambassade zei! 

De laatste tijd had ze het idee dat het gemis naar haar enige zusje wat minder aan het worden was en nu dit …………..!!

De brief was geschreven door arts uit Equador. Hij werkte in een ziekenhuis in de jungle en daar was door de indianen een blanke baby afgegeven. Deze indianen vertelde dat ze op een dag een blanke vrouw hadden gevonden die bewusteloos was. Ze hebben haar mee genomen en de sjamaan had voor haar herstel gezorgd. Ze was haar man kwijt geraakt en was zwanger van hem. De zwangerschap verliep goed, maar het herstel niet zo. Petra wist door de verwondingen aan haar hoofd een heleboel niet meer, bijvoorbeeld niet meer hoe haar man heette.  Tijdens de bevalling was de Petra overleden en zodoende hadden de indianen de baby naar het ziekenhuis gebracht.

De arts was al een tijd op zoek naar familie van Petra de Boer, want zo had ze zich genoemd, en ook de naam van haar zus. Margreet dus.

De arts schreef dat de baby ondertussen ruim een jaar was en goed groeide. Ze hadden hem Petrus genoemd, naar zijn moeder, dat vonden ze wel zo passend.

Verder stond er het vriendelijke verzoek in de brief of Magreet de jongen maar zo snel mogelijk op wilde halen…………..immers hij was beter af bij familie dan in een missie ziekenhuis.

Nog steeds bibberend liet Magreet de brief zakken.

Er zou een stukje van Petra thuis komen …………………. de onzekerheid was voorbij!